۲۶سپتامبر ارائه اخرین البوم بیتلز

مجموعه: رویداد های تاریخ جهان تعداد بازدید: 114
۲۶سپتامبر ارائه اخرین البوم بیتلز

گروه بیتلز آخرین آلبوم ضبط شده خود به نام «اَبی رُود» را ارائه کرد. آلبوم «بگذار باشد» گرچه زودتر از این آلبوم ضبط شده بود، به سال ۱۹۷۰ به بازار آمد.

بیتلز (به انگلیسی: The Beatles) گروه انگلیسی راک / اهل لیورپول بودند که گروه آنها شامل جان لنون، پل مک‌کارتنی، جورج هریسون، و رینگو استار می‌شد و در دهه ۱۹۶۰ فعالیت موسیقی خود را آغاز کردند. آن‌ها بعد از ۱۰ سال همکاری، در سال ۱۹۷۰ میلادی از هم جدا شدند.

بیتلز پر فروش‌ترین و بزرگترین گروه موسیقی در جهان با فروشی بیش از ششصد میلیون دلار می‌باشند. (فهرست پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی) آن‌ها تنها در کشور بریتانیا بیش از چهل تک‌آهنگ و آلبوم به بازار ارائه دادند که در رتبهٔ ۱ جدول موسیقی انگلستان قرار گرفتند.
این موفقیت در بسیاری از کشورهای دیگر نیز تکرار شد.
بیتلز با فروش جهانی ۶۰۰ میلیون نسخه از آثار، پرفروش‌ترین گروه موسیقی جهان و یکی از پرفروش‌ترین‌های موسیقی جهان هست. انجمن صنعت ضبط آمریکا در سال ۱۹۹۹، بیتلز را با فروش بیش از ۱۰۶ میلیون نسخه از آثار، پرفروش‌ترین گروه موسیقی قرن ۲۰ در آمریکا اعلام کرده است.

کمتر گروهی توانسته حتی نیمی از موفقیت گروه بیتلز را تجربه کنند. از جمله کسانی که ترانه‌های بیتلز را کاور کرده‌اند می‌توان به:اروسمیث، بی جیز، باب دیلن، جیمی هندریکس و حتی خوانندگان فارسی زبان مثل فرهاد مهراد و صدها خواننده و گروه از زبان‌های مختلف اشاره کرد. 

این گروه در مجموع، برندهٔ ۷ جایزه گرمی شده است. همچنین نام آن‌ها در فهرست ۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار قرن ۲۰ مجله تایم نیز آمده‌است.

بیتلز و اعضای آن همچنین در لیست‌های مجلهٔ معتبر رولینگ استون حضور دارند؛ گروه بیتلز به عنوان بهترین هنرمند(ان) تاریخ، پل مکارتنی و جان لنون به ترتیب یازدهمین و پنجمین خوانندگان تاریخ جان لنون نیز در لیست ۱۰۰ بریتانیایی کبیر که در سال ۲۰۰۲ توسط بی‌بی‌سی منتشر شد به عنوان هشتمین فرد بریتانیایی تأثیرگذار در تاریخ شناخته شد. فعالیت این گروه راک موجب محبوبیت شهر لیورپول شده است.
 

بیتل‌ها در ابتدای کار با اجرا در سالن‌های کوچک شهر هامبورگ، آلمان تلاش می‌کردند پایه‌های کاری خود را محکم کنند. در سال ۱۹۶۱ میلادی، بیتل‌ها نخستین قرارداد ضبط موسیقی‌شان را در هامبورگ و با شرکت آلمانی پولیدور امضا کردند.

در مارس ۱۹۵۷، جان لنون گروه اسکیفلی را به نام گروه کواریمن (که با نام بلک‌جکس هم شناخته می‌شوند) تشکیل داد. در آن موقع جان لنون فقط ۱۶ سال داشت. در ۶ ژوئیه همان سال جان لنون پل مک‌کارتنی را ملاقات کرد. پل مک‌کارتنی در آن موقع پانزده ساله بود. در ۲۰ ژوئیه همان سال یعنی ۱۴ روز پس از اولین دیدار وی با جان لنون به گروه پیوست. در ۶ فوریه ۱۹۵۸، گیتاریست جوانی به نام جورج هریسون این گروه را ملاقات کرد و عضو این گروه شد. وی از همه جوانتر بود. تعدادی ترانه از این سه در آن دوره به جای مانده‌است. در این مدت افراد متعددی به این گروه اضافه و کم می‌شدند اما تنها جان لنون و پل مک‌کارتنی و جورج هریسون اعضای ثابت آن بودند.
گروه کواریمن به‌نام‌های مختلفی تغییر یافت که در این میان می‌توان به جانی و مونداگز، جان بزرگ و بیتلز، بیتلز نقره‌ای، برادران بیت اشاره کرد که سرانجام نام بیتلز (The Beatles) را که نگارش اشتباه کلمه The Beetles (به معنی سوسکها) است را برگزیدند.

در سال ۱۹۶۰ بیتلز به شمال شرقی اسکاتلند به عنوان گروه پشتیبان جانی جنتل سفر کردند و قبل از اولین اجرای موسیقی خود او را ملاقات کردند و پل مک‌کارتنی به عنوان باتجربه‌ترین فرد گروه شناخته می‌شد. درامر آنان در آن زمان تامی مورد بود. 

درامر بعدی آنان نورمن چپمن بود، اما تنها برای چند هفته و تا موقعی که باید به خدمت اجباری می‌رفت. این یک مشکل برای آنان بود و آلن ویلیامز، مدیر غیررسمی گروه، آنها را به باشگاه‌هایی در هامبورگ، آلمان فرستاد.
(پل مک‌کارتنی همواره می‌گفت که اگر قرار باشد اعضای بیتلز به خدمت اجباری فراخوانده شوند آنها هیچوقت وجود نخواهند داشت، به دلیل اختلاف سنی آنها) در سال ۱۹۶۰ پل مک‌کارتنی پس از مشاهده کار پیت بست در گروه بلک‌جکس به او پیشنهاد داد که درامر گروه آنان شود.

در سال ۱۹۶۲ پیت بست رفت و به‌جای او رینگو استار (نام اصلی: ریچارد استارکی) به این گروه پیوست. به این ترتیب می‌توان گفت که فعالیت بیتلز رسماً آغاز شد. استار درامر گروهی لیورپولی بود و چند دفعه‌ای در هامبورگ با بیتلز کار کرده بود. از ابتدا هم جرج مارتین از عملکرد بست راضی نبود علی‌رغم این‌که بست فرد محبوبی نزد بسیاری از زنان بود.


یکی از آخرین آلبوم‌هایی که بیتل‌ها به عنوان یک گروه ضبط کردند اَبی رود بود. تصویر جلد این آلبوم یکی از تأثیر گذارترین و حتی تاریخی‌ترین تصویر جلد آلبوم می‌باشد. عکس آن توسط یک عکاس اسکاتلندی از روی یک نردبان در حالی گرفته شد که وی تنها ۱۰ دقیقه برای بستن این خیابان پرتردد وقت داشت.

او توانست از بیتل‌ها در حالی که به آرامی از خیابان می‌گذشتند ۶ فریم عکس بیندازد. این خیابان همچنان به همان شکل در انگلستان باقی‌مانده‌است و استودیوی ابی رود هم همچنان همان‌جا باقیست.

این شاید تنها نقطه‌ای باشد که طرفداران بیتل‌ها بتوانند به آنجا بروند و خاطرات قریب به ۴۰ سال پیش خود را زنده کنند. همواره طرفداران بیتل‌ها در این خیابان باعث ترافیک می‌شوند.

هر کس به نوعی سعی می‌کند تا عکسی مانند عکس روی جلد آلبوم به عنوان یادگاری از «اَبی رود» بگیرد البته تاکنون هیچ‌کس نتوانسته از زاویه درست این عکس را باز آفرینی کند زیرا اگر به دقت به کادر عکس نگاه کنید متوجه می‌شوید که نسبتااز زاویه بالا انداخته شده.


عوامل زیادی در از هم پاشیدن بیتلز نقش داشتند، از اتمام اجراهای زنده تا مرگ مدیر برنامه‌های آن‌ها برایان اپستاین.
آخرین کنسرتِ بیتلز در ۵ دسامبر ۱۹۶۵، در تالار امپایر شهر لیورپول اجرا شد.

برایان اپستاین را می‌توان موثرترین فرد در تبدیل شدن بیتلز به یک گروه مشهور در سراسر دنیا نامید. او همچنین گروه را پیش هم نگاه می‌داشت و از همه مهمتر امور مالی گروه در دست او بود. وقتی اپستاین در سال ۱۹۶۷ به علت مصرف بیش از اندازه مواد مخدر از دنیا رفت، خلأئی در گروه بوجود آمد.
جان لنون از همه به اپستاین نزدیکتر بود و از همه بیشتر تحت تأثیر مرگ او قرار گرفت.

پل مکارتنی نیز که وضع آشفته گروه را می‌دید سعی کرد پروژه‌های جدید گروه را شروع کند. دیگر اعضای بیتلز از افزایش تسلط مکارتنی بر جنبه موسیقیایی و نیز جنبه اقتصادی گروه آشفته و ناراحت شدند. لنون بعدها گفت که فعالیت‌های مکارتنی برای بقای گروه حیاتی بودند.


نقش برایان اپستاین به عنوان مدیر برنامه‌ها و رهبر گروه هیچگاه جایگزین نشد و به یکی از عوامل از هم پاشیده شدن بیتلز تبدیل شد.
در ابتدای کار گروه، مکارتنی و لنون خوانندگان و آهنگ نویسان اصلی گروه بودند و جرج هریسون و رینگو استار نقش‌های تکمیلی داشتند.


روند کار برای هر آلبوم معمولاً این بود که مکارتنی و لنون یک ترانه برای استار می‌نوشتند تا بخواند و هریسون نیز یا یک ترانه قدیمی را بازخوانی می‌کرد یا خودش ترانه‌ای می‌نوشت و می‌خواند؛ ولی از سال ۱۹۶۵ به بعد، ترانه‌های هریسون با کیفیت تر و بهتر شدند و دیگر اعضای گروه استعداد او را در ترانه نویسی دیدند. هریسون به یک ترانه نویس قهار تبدیل شد، ولی همچنان خیلی از ترانه‌هایی که می‌نوشت توسط دیگر اعضا رد می‌شدند. هریسون آزرده شد و به یکی دیگر از عوامل از هم پاشیدن بیتلز تبدیل شد.


بعد از سال ۱۹۶۶ که بیتلز اجرای زنده را کنار گذاشتند، هر یک از اعضا به سمت سلیقه‌های متفاوت خود در موسیقی رفتند و وقتی گروه دوباره برای ضبظ پیش هم جمع شدند، این تفاوت سلیقه‌ها بارز تر شد. مکارتنی، بیش از بقیه تفاوت سلیقه داشت و بیشتر به دنبال سبک پاپ که هم در بریتانیا و هم در ایالات متحده محبوب بود، رفت؛ در حالیکه لنون بیشتر به سبک‌های جدید و آزمایشی و خلاقانه علاقه داشت و هریسون به سبک‌های هندی. این تفاوت سلیقه‌ها به ضبظ شدن چند آهنگ انفرادی در بیتلز (آلبوم) تبدیل شد و از اتحاد گروه کاست.


یوکو اونو نیز نقشی در از هم پاشیده شدن بیلتز داشت. اونو، موزیسین آمریکایی-ژاپنی، بعدها به دومین همسر جان لنون تبدیل شد. جان لنون در حالی که همسرش (در آن زمان)، سینتیا، در سفر بود، با یوکو اونو دوست شد و به او علاقه پیدا کرد.

بعد از مدتی، یوکو اونو تقریباً همیشه با لنون بود، از جمله زمانی که بیتل‌ها در حال ضبط بودند و این بر خلاف قانون بیتل‌ها مبنی بر نیاوردن دوست دخترها و همسران به مکان ضبط بود. این نیز به عاملی برای از هم پاشیدن بیتلز تبدیل شد.
سرانجام پل مکارتنی در سال ۱۹۷۰ از هم پاشیده شدن بیتلز را رسماً اعلام کرد و این گروه بعد از ۱۰ سال فعالیت از هم پاشید.

مطالب مرتبط

نظر شما !!!

نظر شما برای “۲۶سپتامبر ارائه اخرین البوم بیتلز”

قالب تفریحی